Daarna leidde de gids ons naar de kathedraal. Daar vertelde hij ons het verhaal van een smid die wou trouwen met de dochter van een schilder. Maar het liep niet van een leien dakje. Toen hij de dochter van de schilder om haar hand vroeg antwoordde de vader:  “Nee, jij bent een smid en dat is niet goed genoeg voor een schildersdochter.” Maar de smid liet het hoofd niet hangen. Hij volgde een schilderscursus. Maanden later kwam hij die vader weer tegen. Hij had een vlieg geschilderd op tafel, maar de vader dacht dat het een echte vlieg was. Hij sloeg keihard op tafel en natuurlijk had hij daarna wel door dat het geen echte vlieg was. Hij vroeg wie dat geschilderd had. De smid stak moedig zijn hand op en zei:  “Ik heb dit geschilderd.” Daardoor mocht hij trouwen met de dochter van de schilder. Ze maakten er nog een groot feest van. En ze leefden nog lang en gelukkig. De smid werd begraven net voor de kathedraal. Dat was het verhaal van de smid.

Onze derde stopplaats was de Groenplaats. Daar kregen we het levensverhaal van Pieter Paul Rubens te horen. Hij was een schilder, tekenaar en diplomaat. Hij moest veel naar Italië om te werken. Hij had twee vrouwen. De eerste vrouw heette Isabelle Brant. Bij deze vrouw kreeg hij drie kinderen: Clara, Nicolaas en Albert. Ze trouwden in  1609. Isabelle overleed in 1626 op 34 jarige leeftijd. Helène Fourment was zijn tweede vrouw.  Hij trouwde voor de tweede keer toen zij 16 jaar was. Met deze vrouw kreeg hij vijf kinderen. De jongste dochter werd geboren toen Peter Paul Rubens overleed. Helène Fourment stierf zelf in 1673 op 59-jarige leeftijd. Dit was, in het kort, het levensverhaal van Pieter Paul Rubens.

We vervolgden onze reis naar het Plantin-Moretusmuseum. Dat is een museum dat aan de Vrijdagmarkt ligt in Antwerpen. Het museum is gesticht door Christoffel Plantijn. Na zijn dood werd zijn drukkerij overgenomen door zijn schoonzoon Jan I Moretus. De drukkerij was de ontmoetingsplaats voor tal van geleerden en humanisten als Justus Lipsius en Simon Stevin. In 1876 verkocht Edward Moretus de drukkerij met alle meubelen aan de stad Antwerpen. Een jaar later, in 1877, kon het publiek het woonhuis en de drukkerij bezoeken. In 1951 werd het museum heropend nadat het in 1944 zwaar beschadigd was door een Duitse V2 raket.

Even later kwamen  we aan in een straatje genaamd “de Vlaaikensgang” waar vroeger de arme mensen woonden. Het steegjes onstond in de 16de eeuw (1591) en was de woonplaats van de schoenmakers. Er waren vroeger duizenden zo’n gangen; nu zijn er nog maar weinig. Het steegje heeft waarschijnlijk z’n naam te danken aan de rijken uit de 16de eeuw die er broodjes uitdeelden aan de armen.
De muren waren wit gekalkt vanboven en vanonder waren ze zwart geteerd  omdat de bacteriën er van stierven en de insecten er niet omhoog konden kruipen. In zo’n klein straatje woonden er honderden mensen.

Toen gingen we naar het Steen (een kasteel) aan de Schelde. Het werd gebouwd rond 1200. Het gebouw werd tot 1827 als gevangenis gebruikt. Er hoort ook een legende bij… Er was eens een reus genaamd Lange Wapper. De kwelgeest komt ’s nachts tevoorschijn en achtervolgt de dronkaards. Eerst als een klein mannetje, maar hij kan zichzelf steeds groter en groter maken tot hij boven de huizen uitsteekt. Als een dronkaard hijgend en zwetend thuiskomt, kijkt Wapper door het raam naar binnen (Lange Wapper kan niet tegen dronkaards). Dit was de legende van de reus.

Ons laatste bezoek in de voormiddag was het Vleeshuis. Het werd in 1250 gebouwd en in deze overdekte plek werden geslachte dieren verkocht. Algauw werd deze plaats te klein en er werd door de slagersgilde een nieuw gebouw gezet. In de 18de eeuw werden de gilden afgeschaft. Daarna diende het als opslagplaats; een tijdje werd het door kunstenaars gebruikt en nu is het een museum.

Onze lunch hebben we in een sfeervol kader genomen. De vele kaarsjes in de kelders van maakten het extra gezellig.

De namiddag brachten we door in de boekenbeurs. We vonden de zoektocht naar de boeken superleuk. Eens we het boek gevonden hadden moesten we enkele vraagjes oplossen. We zagen enkele bekende schrijvers zoals Pieter Aspe en Freddy De Kerpel. Het was tof om ook boeken voor in klas te kunnen kopen. Het was een leerrijke namiddag en een bezoek aan de boekenbeurs is zeker voor herhaling vatbaar.

Dit verslag werd gemaakt door Wout Verriest en Tjorven Messiaen.

Waarom koos je voor deze groep?
Omdat ik dat leuk vond om met andere samen te dansen en met de robot beter kennis te maken.
Heb je nog veel werk?
Nee , nu zijn we ongeveer helemaal klaar met het oefenen van het kei-coole dansje.
Wat heb je nog te doen?
De kleren moeten we nog bespreken want we moeten gelijkaardig zijn met de robot.
Wat was het moeilijkste tot nu toe?
Samen met de robot proberen te dansen en zeggen hoe ze hem moeten programmeren.
Ben je zenuwachtig voor zaterdag?
Eigenlijk wel een beetje want het is voor redelijk veel volk.
Welke stijl gebruiken jullie?
Ik denk modern hip hop maar ik weet het niet zeker. We hebben daar niet bij stil gestaan.
Waarom kies je voor die stijl?
Ik weet het niet maar ik vind het dansje wel  heel leuk!!!
Zou je er uw beroep willen van maken?
Nee liever niet maar als hobby wil ik het wel blijven doen!!! Zeker en vast.

We hebben een foto van haar getrokken ik zal ook nog eens alle dansers tonen.

Waarom koos je voor de dansers?
Omdat ons dat wel tof lijkt. En omdat we dan konden mee gaan naar technopolis.

Wat heb je al allemaal gedaan?
De danspasjes ingeoefent en met de robot gedanst.

Wat is het moeilijkste wat je al gedaan hebt?
Timen en met de robot dansen.

Wat moet je nog doen ? Euhm… de kleren bespreken.

Hoe is het om danser te zijn?
Leuk maar soms moeilijk.

Komen jullie goed overeen?
In het begin niet zo, maar nu wel.

Hebben jullie veel moeite?
Nee, het gaat echt vlot.

Wat gebruiken julie allemaal?
Pomponnekes.

Hebben jullie er veel zin in?
Ja, want misschien komen we dan op tv.

Dit was dan het interview van de dansers uit 6b

Wij zijn van de 6de klas en wij doen mee aan  Robocup Junior. Omdat er heel wat verschillende taken zijn en niet iedereen hetzelfde kan doen maken we 5 groepen die elk iets doen aan de robotwedstrijd. Deze groepen zijn: de bouwers, de dansers, de sponsoring, de verslaggevers en de programmeurs.

Wij zullen jullie eerst vertellen over de dansers. Dit zijn ze: Faye, Bieke, Charrisa,Frouke, Isaura,Elise, Twany en Gaëlle. Ze moeten ook een geschikt liedje uitkiezen. Er zijn veel coole en mooie liedjes. Daarom is dat zo belangrijk en moeilijk.

Dan hebben we ook nog de verslaggevers. Zitten in dat team: Thomas, Camille, Maxine, Cis en Grädy. Zij (wij dus) schrijven alles op wat er gebeurt tijdens het bouwen, programmeren en het dansen.

We hebben dan de bouwers: Kelian, Gilles, Thibaut, Matthijs, Lukas, Daimen, Guillaume, Jari en Simon. Zij bouwen onze robot, genaamd Bumblebee.

Dan mogen we de programmeurs niet vergeten. Die gaan de robot programmeren. Ze heten: Tjorven, Wout, Arno, Laura, Aguilon, Maxim en Siebe.

De laatste groep zijn sponsorzoekers. Ze heten: Soraya, Jari, Louis, Nathalie en Céline. Die proberen geld in te zamelen en t-shirts te maken.

Dit zijn al degenen die meedoen aan Robocup Junoir.

Vrijdag 09-01-10 rond 14.30u. kregen we het blije nieuws dat we maandag 11-01-10 om 5 uur moesten opstaan. “Hè”? Was onze reactie. Tot de meester zei dat we  gingen gaan langlaufen! Dan was onze reactie sterk veranderd. In het weekend zaten we te popelen om maandag naar Hünningen te vertrekken.

Maandag 11 januari. Het is zo ver! Om 6u. moesten we in school zijn, en om 6.15u. vertrokken we. In de bus zaten we naar een film te kijken (Horton). En natuurlijk ook wat gezelschapsspelletjes te spelen of te lezen. Rond 10.30u. kwamen we aan in Hünningen. We moesten in rijen staan volgens de schoenmaat. We mochten om onze skischoenen en -latten. Dan moesten we naar de oefenplaats. Daar deden we onze skilatten aan en leerden we wat meer bij over langlaufen. Zo moesten we met één lat heen en weer skiën, precies of we aan het steppen waren. Maar ook leren vallen en opstaan. Dan hebben we een kleine ronde gelanglauft. We hebben ook een kleine helling afgedaald. In de voormiddag hadden we Casper als leider. We willen hem bedanken voor de toffe voormiddag.

Om 12.30u.  moesten we gaan eten en om 13u., na het middageten, gingen we naar de oefenplaats. Daar hebben we onze langlauflatten weer aangedaanvoor de langlauftocht. We konden tussen 2 tochten kiezen: van 7km of van 10km.

De 7km  gebeurde met vallen en opstaan. Er waren veel afdalingen. Er waren ook wel moeilijke afdalingen waar we veel vielen. Juffrouw Joke was een paar keer gevallen en ze raakte achterop.

En nu de 10km: de 10km  was heel lastig met veel hellingen. Er waren ook wel een paar afdalingen maar niet veel. Er vielen ook veel kinderen omdat het een lastige tocht was.

Op het einde zijn we allemaal te samen toegekomen. We deden onze langlauflatten af en we gingen naar de bus. Iedereen was moe en we waren blij dat we naar enkele films konden kijken. Het was heel leuk op de bus. We kwamen aan op school rond 20.10u.

Deze dag was er een om nooit meer te vergeten!

Laura, Céline, Daimen, Guillaume.

De tweede wedstrijd was op 19 november. Van onze trainer Marc mochten we eerst nog een beetje opwarmen. Dan was de wedstrijd begonnen met dezelfde teams. De wedstrijd was in het begin niet zo spannend want Arno’s ploeg was aan het winnen met 6-0. Maar toen kwam Laura’s ploeg in form: ze kwamen terug tot 6-4. Maar dat was niet genoeg om te winnen en Arno’s ploeg won met 8-9.

De laatste wedstrijd was de spannendste van de 3. Het waren andere ploegen. Tjorven en Guillaume mochten de ploegen kiezen. De stand was 11-8. De ploeg van Tjorven won!!!

Marc nog eens bedankt voor de leuke middagen!

Groetjes,

Daimen en Simon

Onze robot kreeg de naam ‘Bumblebee’.

We hebben een soort wedstrijd georganiseerd. We moesten allemaal een naam verzinnen en dan stemmen. Na de eerste ronde bleven deze namen over: The Electrobot, Robobobeke, UCR-001 en Bumblebee. En dan werd er opnieuw gestemd. Toen is bumblebee verkozen. Dat is nu de naam van onze robot.

We kwamen Gilles tegen, de bedenker van de naam, en dachten: “Gaan we geen interview maken over Gilles?” Hij vond het wel goed. Wij vroegen: “Hoe komt u aan de naam Bumblebee?” Hij antwoordde: “De naam komt uit een film en het is origineel.” “Waarom koos je deze naam?” Hij  antwoordde: “Het is een coole en machtige naam, het past bij een robot.” “Hoe voelde je  je toen jou naam verkozen werd?” Hij  andwoordde: “Heel blij en er was een soort van vreugde.”

Dit was het interview met Gilles en nu weet je waarom hij die naam koos.

Wij zijn van de 6de klas en wij doen mee aan de Robocub Junior. Omdat er heel wat verschillende taken zijn en niet iedereen hetzelfde kan doen maakten we 5 groepen die elk iets doen aan de robotwedstrijd. Deze groepen zijn: de bouwers, de dansers, de sponsoring, de verslaggevers en de programmeurs.

Wij zullen jullie eerst vertellen over de dansers. Dit zijn ze: Faye, Bieke, Charrisa, Frouke, Isaura, Elise, Twany en Gaëlle. Ze moeten ook een geschikt liedje uitkiezen. Er zijn veel coole en mooie liedjes. Daarom is dat zo belangrijk en moeilijk.

Dan hebben we ook nog de verslaggevers. Die kinderen zijn: Thomas, Maxine, Cis en Grädy. Zij (wij dus) schrijven alles op wat er gebeurt tijdens het bouwen, programmeren en het dansen.

We hebben dan de bouwers: Kelian, Gilles, Thibaut, Matthijs, Lucas, Daimen, Guillaume, Jari en Simon. Zij bouwen onze robot genaamd Bumblebee.

En dan mogen we de programmeurs niet vergeten. Die gaan de robot programmeren. Ze heten: Tjorven, Wout, Arno, Laura, Aguillon, Maxim en Siebe.

De laatste groep zijn sponsorzoekers. Ze heten: Soraya, Jari, Louis, Nathalie, Camille en Céline. Dit waren alle groepen.

We kregen een koperen plaat en daaruit moesten we een vorm tekenen met een metalen potlood. Met de hamer mochten we er vier kleine putjes in kloppen. Om te kloppen, moesten we de plaat op een grote metalen ronde leggen (die til je best niet op!). Toen moesten we de plaat in de goede vorm snijden. We mochten zelf de machines bedienen. Dat was leuk. Daarna was het plooien. We moesten de plaat in een grote machine steken. Daarna moest je een hendel overhalen en de plaat was geplooid! Toen moesten we de bumper er aan zetten met vijzen. Dat was redelijk moeilijk, want de vijzen waren erg klein. Daarna was het klaar!

Dit was ons verslag van metaal.

Groetjes van Siebe en Gaëlle

We gingen naar het labo. Daar moesten we heel aandachtig zijn. We mochten ruiken aan verschillende flesjes. Toen moesten we opdrachten invullen,dat was leuk. We leerden hoe je zuur water,neutraal water en zepig water herkent door bij het water sap van rodekool te doen. We zagen ook een tabel met insecten. We zagen dat hoe meer van die soort insecten zich in het water bevond, hoe beter het was. Maar er waren ook insecten die slecht waren. Als ze in het water zaten,was de water kwaliteit slecht. Ze toonden ook een insect via een camera op de tv, dat was een waterpissebed, best wel  een grappig beestje! Het bewoog grappig.  Soms ging hij uit het zicht, toen tikte die mevrouw met een stokje tegen hem. We kregen ook een potje met water uit de Leie. In dat potje zaten kleine beestjes die watervlooien heten. We kregen toen ook een soort kaart waarbij we dingen moesten afleiden. Het was een determinatiekaart, zo wisten we welk dier het was. In het labo zaten er veel insecten in potjes. Er zat in één van die potjes een slak met een vreemde schelp. En ook een larve van een libel, volgens de mevrouw die bij ons was, mocht het beestje niet zo lang in het potje zijn want het had veel zuurstof nodig. En dat was dan alles over het labo.

Vele groeten van Grädy